Wednesday, August 3, 2011

اگر نجنبیم، حکومت آینده ایران، یک حکومت تمام‌عیار نظامی خواهد بود


با توجه به موقعیت جغرافیایی ایران و اهمیت سیاسی کشورمان در منطقه، از منظرغرب، ایرانِ با ثبات، بیشتر یاری‌رسانِ اهدافِ ابرقدرت‌ها در منطقه است تا کشوری که حکومتش قادر به حفظ تمامیت ارضی نباشد و امور کشورش خان خانی اداره شود و تحریک کننده حکومت‌های به‌زعم غرب تروریست‌پرور باشد، لذا دلایل زیر این گمان را بوجود می‌آورد که غرب نسبت به استقرار یک حکومت نظامی قدرتمند بی‌رغبت نباشد (تحلیل‌های اخیر گاردین و واشنگتن پست) و در این رهگذر بعید نیست که بدور از چشم ملایان حکومتی، ارتباطاتی از دو سو شکل گرفته و گفتگوهایی نیز صورت پذیرفته باشد

مواردی که در ذیل به آنها اشاره می‌شود، با عینک غرب به آنها نگاه شده و می‌تواند هشداری باشد برای بدنه و راس جنبش که اگر خود را به عنوان یک جایگزین قابل اتکا حکومت آینده تثبیت نکند، قافیه را باخته و جایگاه خود را باید دودستی پیشکش نظامیان بنماید

به باور من اولین انتخاب غربی‌ها جنبش برخاسته از دل مردم است  با ساختاری دموکراتیک، اما بدور از تندروی‌هایی که از دیدگاه بین‌المللی مشکل‌ساز باشد و اگر قرار باشد رهبر فعلی حکومت ایران زمانی به پایان عمرش باقی نباشد و پس از مرگ او، اوضاعی که بوجود می‌آید، بدرستی آشکار و قابل محاسبه نباشد، این احتمال وجود دارد که از هم اکنون برنامه ریزی‌هایی برای ادامه تثبیت اوضاع پس از نبودن رهبر فعلی بر مسند قدرت صورت گیرد

نکته جالب اینست که تقریبا شرایط حال ایران بسیار شبیه زمانی است که مملکت دارای پادشاهی بیمار بود و به لحاظ ساختاری، نیروی مورد اعتماد مردمی‌ای در اطراف او وجود نداشت و مشخص نبود با توجه به رشد گروه‌های زیرزمینی کمونیستی و شبه نظامی اسلامی و تندرو، چه شرایطی حاکم خواهد شد و چه وضعیتی در انتظار کشور و مردم است، که خوب تفاوتی شگرف داشت با زمان حال، که جایگزینی پیدا شد و با پرتابش از فضایی بسته و تحت سلطه دیکتاتوری درعراق به مرکز عالم رسانه و مهد آزادی یعنی فرانسه،  به عنوان حاکم جدید به تثبیت رسید

لازم است که موقعیت فعلی نیروهای با پتانسیل بالا برای جایگزینی حکومت فعلی مرور شود

یکم - جنبش‌هایی که تا کنون در ایران به عنوان مخالف حاکمان جمهوری اسلامی ظاهر شده‌اند، اگرچه دارای پایگاه های مردمی بوده‌اند و اگرچه بر سراپای حکومت لرزه انداخته‌اند اما بنا بر شرایط عقیدتی یا مصلحت‌اندیشی‌هایی قادر نبوده‌اند آنطور که باید، برای حکومت خطر جدی‌ای ایجاد کنند و به عنوان جایگاهی مطمئن برای جایگزینی، خود را به اثبات رسانده باشند، اما این شانس و فرصت برای دست یازیدن به چنین جایگاه و مقامی را حداقل برای دوبار داشته‌اند که آنرا سوزانده‌اند

 دوم - گروه‌های اوپوزیسیون مستقر در خارج از کشور نشان داده‌اند که حاضر نیستند اختلافات کهنه را به‌کناری نهند و در زیر یک چتر گردهم آیند، لذا وجودشان به عنوان جایگزین تا این لحظه در پرده ای از ابهام است، مگر آنکه ائتلافی بوجود آورند مابین خودشان و نیز با گروه‌های داخل کشور، تحت همان عنوانی که نگارنده تا کنون چندبار برای ضرورت تشکیل آن گلو دریده: شورای موقت رهبری 

سوم - در حال حاضر تنها گروهی که قادر است خود را به عنوان یک جایگزین قدرتمند بنمایاند، نظامیان از نوع سپاه هستند که هم ساختار حکومتی ولی فقیه را می‌توانند بدون دردسر، از صحنه سیاسی محو کنند و هم موجودیت جنبش‌ مردمی را به‌خطر انداخته و نگذارند که جنبش به یک نیروی هرج و مرج‌طلب مزاحم تثبیت اوضاع تبدیل شود. و نیز از چنان توانمندی‌ نسبی‌ای برخوردارند تا از هر نوع جدایی‌طلبی جلو گیرند. از سوی دیگر در سالهای اخیر  نشان داده‌اند بازرگان و صنعت‌گر نیز می‌توانند باشند چرا که دست هایی آن فرصت را برای ایشان فراهم نموده‌اند تا با روش سعی و خطا که در این رهگذر زیان‌های هنگفتی نیز بر مملکت تحمیل کرده‌اند، مملکت‌داری را بیاموزند. نمونه شاخص آن تعداد قابل توجه وزرا و نمایندگان مجلس در ساختار حکومت است و دورخیزی که برای فتح بیشتر مناصب حکومتی به‌چشم می‌خورد

***

همه اینها گفتم، این را نیز گفته باشم که آمدن نظامیان، بر سر حکومت، حرکت جنبش آزادی‌خواهانه ملت را بار دیگر برای سال‌ها به تعویق خواهد انداخت و در این‌صورت دریغ و صد افسوس از عمر جوانان ما که در کنار تلاش‌شان به‌هدر خواهد رفت و خون پاک‌شان برای هیچ و پوچ بی‌ثمر خواهد ماند: اگر چنین نمی‌خواهیم اما باید بجنبیم تا کار یکسره شود و قدرت خود به جهانیان بنمایانیم 

حکومت «شیر تو شیر»: وزیر علوم مسول حفاظت از جان دانشمندان! و نیروی انتظامی مسول سلب آسایش شهروندان

در خبرها آمده است که :«نماینده مردم بابل در مجلس شورای اسلامی وعضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی اعلام کرد که وزیرعلوم را موظف کرده‌اند ظرف دو ماه با طرح موضوع ترور دانشمندان در هیات دولت و تشکیل کمیته‌ای در جهت صیانت از امنیت و تامین امنیت دانشمندان هسته‌ای اقدامات لازم را انجام دهد...». درخواست مجلس از وزیر علوم خیلی بامزه است. معلوم نیست در کشوری که بودجه هنگفتی صرف تجهیز نیروهای انتظامی و امنیتی جهت سرکوب مردم می‌شود، چرا طرحی در روند حفاظت از نیروهای علمی ارائه نمی‌شود؟ و نیز چگونه است که با این‌همه ادعا و لاف مبنی بر مدیریت جهانی که گوش جهانیان را کر نموده است، درپی هر ترور کنفرانس خبری و مطبوعاتی تشکیل می‌دهند و اعلام می نمایند که عاملان ترورهای قبلی شناسایی و دستگیر شده‌اند، و مملکت در امن و امان است، اینک دست به دامان وزیر علوم شده‌اند!؟ وزیری که باید هم و غمش، بالا بردن کیفیت تحصیلی دانشجویان باشد، حال باید بنشیند و طرح صیانت از امنیت و تامین امنیت دانشمندان را تهیه و ارائه کند: ظاهرا مجلسی‌ها هم فهمیده‌اند که کاری از نیروهای انتظامی و امنیتی ساخته نیست. وای بر حکومتی که نیروی انتظامی و امنیتی‌اش نه تنها عُرضه تامین جان شهروندانش را ندارد، که همه روزه برای شهروندانش به بهانه‌های مختلف مزاحمت ایجاد می‌کند و آسایش را از آنها سلب می‌نماید (بدحجابی، آب‌بازی در پارک، دیش و ماهواره، چکمه خانم‌ها، آرایشگاه‌ها، ماه رمضان و شنا در دریا و...). آیا نباید این حکومت را، حکومتی «شیر تو شیر» نامید؟

Tuesday, August 2, 2011

آیا وقت آن نرسیده است که جام زهر دیگری نوشیده شود؟

چه شرایطی بر مملکت حاکم شد که خمینی مجبور به نوشیدن جام زهر گردید؟ به نظر می‌رسد در شرایطی که بن‌بستی پیش می‌آید، و خسارات جبران‌ناپذیری به ملت تحمیل می‌شود، حاکمان جمهوری اسلامی به صرافت می‌افتند که از مواضع غیر اصولی و غیرعقلانی خود کوتاه آمده و جرعه‌ای از جام سحر‌آمیز زهر بنوشند. شاید این راه حل بتواند از وقوع خسارت‌های بیشتر جلوگیرد

بهتر است شراط آن روزهای بحرانی کشور مورد بررسی اجمالی قرار گیرد: چند رویداد پی‌در‌پی سبب گردید تا خمینی طی نامه‌ای قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت را بپذیرد و طی آن به جنگ خانمان‌سوز ۸ ساله پایان دهد

اول - در ۲۹ تیر ماه ۱۳۶۶ شورای امنیت سازمان ملل به اتفاق آرا قطعنامه ۵۹۸ را صادر کرد و در آن از طرفین جنگ ایران و عراق خواسته شد به جنگ پایان دهند. عراق بلافاصله قطعنامه را پذیرفت اما ایران زیر بار آن نرفت

دوم - در مردادماه ۱۳۶۶ حجاج ایرانی که در مکه بسر می‌بردند، طی درگیری که با نظامیان و نیروهای امنیتی بوجود آمد مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و طی آن ده‌ها ایرانی و غیر ایرانی کشته شدند

سوم - پرواز مسافربری به شماره ۶۵۵ شرکت هواپیمایی ایران ایر که از بندر عباس عازم دوبی بود در تاریخ ۱۲ تیر ماه سال ۱۳۶۷ توسط یک موشک هدایت شونده از یک ناو نظامی آمریکایی مستقر در خلیج فارس، سرنگون شد و تمامی ۲۹۰ مسافر آن  که شامل ۴۶ مسافر غیر ایرانی و ۶۶ کودک بود جان باختند. دولت آمریکا هیچگاه مسئولیت وقوع حادثه را برعهده نگرفت و غرامت قربانیان حادثه و بازماندگان و دولت ایران را تحت عنوان پرداخت بلاعوض پذیرفته و بر این نکته که ناخدای ناو جنگی چون خود را در معرض خطر می دید از خود دفاع نموده است، تأکید کرد

چهارم - در پی شکایت ایران به سازمان ملل، شورای امنیت سازمان ملل تشکیل جلسه داد و طی آن قطعنامه ۶۱۶ صادر گردید که یکی از مفاد آن لزوم اجرای فوری و کامل قطعنامه ۵۹۸ بود

پنجم - در روز ۲۷ تیر سال ۱۳۶۷ قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران پذیرفته شد و در پی آن در تاریخ ۲۹ تیر سال ۱۳۶۷ روح‌الله خمینی طی پیامی که سپس‌تر به نامه «نوشیدن جام زهر» مشهور شد، دلایل خود را برای پذیرش قطعنامه برشمرد. پس از آن صدام حملات دیگری را برای فتح دوباره خرمشهر تدارک دید تا بتواند در موضع بهتری در مذاکرات صلح بدست بیاورد اما  موفقیتی برایش حاصل نشد و سرانجام جنگ در ۲۹ مرداد ماه ۱۳۶۷ پایان یافت

ششم - متاسفانه در همان روزهای تابستانی، فرمان قتل بسیاری از زندانیان سیاسی که در حال سپری کردن دوران محکومیت خود بودند صادر شد و هزاران زندانی به جوخه مرگ سپارده شدند

بخش‌هایی از نامه محرمانه خمینی درباره پذیرش قطعنامه ۵۹۸ خطاب به مسئولان لشکری و کشوری

و با توجه به نامه تکان دهنده فرمانده سپاه پاسداران که یکی از ده‌ها گزارش نظامی سیاسی است که بعد از شکست‌های اخیر به اینجانب رسیده و به اعتراف جانشینی فرمانده کل نیروهای مسلح، فرمانده سپاه یکی از معدود فرماندهانی است که در صورت تهیه مایحتاج جنگ معتقد به ادامه جنگ می‌باشد و با توجه به استفاده گسترده دشمن از سلاح‌های شیمیایی و نبود وسائل خنثی کننده آن، اینجانب با آتش‌بس موافقت می‌نمایم

شما عزیزان از هر کس بهتر می‌دانید که این تصمیم برای من چون زهر کشنده‌است ولی راضی به رضای خداوند متعال هستم و برای صیانت از دین او و حفاظت از جمهوری اسلامی ایران اگر آبروئی داشته باشم خرج می‌کنم

***
در روزهای اخیر و پس از شرایطی که خامنه‌ای پس از انتخابات بر فضای سیاسی - اجتماعی کشورمان تحمیل کرد، اوضاع به گونه‌ای دارد پیش می‌رود که شاید لازم باشد علی خامنه‌ای نیز جام زهری بنوشد و با برکناری خود از رهبری و سپردن اداره کشور به افراد خوشنام و مورد اعتماد مردم، مملکت را از بن‌بستی که گریبانش را گرفته رهایی بخشد: اگر چه بعید است اما شاید نامش در تاریخ به‌گونه دیگری رقم خورد



Monday, August 1, 2011

مثل اینکه خبرهایی در راه است: حاج قاسم سلیمانی کیست؟


گاهی انتشار پاره ای خبرها و سپس پررنگ کردن بخش هایی از آن خبر، انسان را به این اندیشه فرو می‌برد که این خبر از آن معمولی‌هاش نیست و دارد پیامی را انتشار می‌دهد یا دارد فضایی را می‌سازد

اخیرا در دو نشریه معتبر و تصمیم‌ساز واشنگتن پست آمریکایی و گاردین انگلیسی گزارشی انتشار یافت پیرامون یک سردار نظامی بلندپایه ایرانی به نام قاسم سلیمانی که از او به‌عنوان مقتدرترین عضو سپاه پاسداران نام برده است

این سردار سپاه که تا دیروز نامی از او در محافل داخلی برده نمی‌شد - اگرچه به یقین از سرشناسان در میان نظامیان بشمار می‌رفته و خودی‌های حکومت از ویژگی‌های او مستحضر بوده‌اند - ناگهان نامش در سطح بین‌المللی مطرح می‌شود و در گزارش‌ها او را به عنوان چهره‌ای که بیش از رییس جمهور کشور، تصمیم‌ساز است، مطرح می‌کنند 

آنطور که در گزارش این دو نشریه به آن اشاره ویژه شده است چنین برداشتی را بوجود می‌آورد که حاج قاسم سلیمانی اولین ژنرال ایرانی است در بعد از انقلاب که سرخود و بدون  اجازه از مافوق خود و حتا بدون هماهنگی با دستگاه دیپلماسی کشور، با آمریکایی‌ها در سطوح بالا در تماس بوده و سیگنال‌هایی هم رد و بدل کرده است. نکته جالب‌تر آنستکه تشکیلات رهبری رژیم نیز تا کنون به چنین تماس‌هایی حساسیت نشان نداده (مرحوم محمد رضا شاه حتا به شایعه چنین تماس‌هایی بسیار حساس بود و آنجایی که احساس می‌کرد ممکنست کنترل دیپلماسی توسط یک فرد نظامی از دستانش خارج شود، اگر خیلی طرف را دوست می‌داشت، ضمن رساندن نارضایتی خود به گوش او، بازنشسته‌اش می‌کرد) که این نیز می‌تواند بی‌شک حرف و حدیث‌هایی را بدنبال داشته باشد، از جمله آنکه آیا علی خامنه‌ای خوشنود است از تماس این بلندپایه نظامی با شیطان بزرگ و یا سناریو دیگر اینکه آیا قدرت این سردار سپاه در حدی است که خامنه‌ای را توان رویارویی با آن نیست و در شرایط فعلی او آزاد است که قدرت خود را به رخ حاکمان در داخل از یکسو و به رخ محافل بین‌المللی حساس به مسائل ایران از سوی دیگر بکشاند و به اصطلاح چنین بنمایاند که شاید او تنها کسی است که کلید حل بحران رژیم در دستان اوست: به باور من هستند کسانی از جناح‌های داخلی حکومت، که پس از انتشار چنین گزارش‌هایی، به صرافت بیفتند یا چنین بپندارند که سرلشکر پاسدار حاج قاسم سلیمانی همانی‌ست که مدتهاست انتظار آمدنش را می‌کشیده‌اند، اگرچه جرات ابراز آنرا نداشته و ندارند 

***

آنچه که مسلم است، یکی از سناریو‌های محتمل در ماه های آینده، قدرت گرفتن بیش از پیش سپاه پاسداران، و استقرار یک حکومت نظامی تمام عیار در کشور است و در این رهگذر این گمانه‌زنی نیز وجود دارد که بعضی از قدرت‌های غربی چندان هم بی‌تمایل به آن نباشند. از سوی دیگر ممکنست چنین تشکیلات نظامی، بی‌رغبت نباشد تا برای وجیه‌المله نمودن چهره خود طومار حاکمیت ولی‌فقیه را درهم بپیچند، اما براستی سوال اینست که آیا استقرار چنین حکومتی می‌تواند جنبش ملت ایران را از حرکت وادارد و آیا نظامیان قادر خواهند بود، با توجه به سرکوب‌های ۲ سال اخیر مردم، با مطالبات آزادی‌خواهانه مردم ایران بگونه‌ای مسالمت‌آمیز کنارآیند؟


کلاغ پَر، گنجشک پَر، نفت پَر و ممکنست بزودی مملکت هم پَر

سرانجام پس از مدتها حرف و حدیث، پیرامون نقش سپاه در پنجه‌افکنی بر منابع نفت و گاز کشور و سپس‌تر برملا شدن قرادادهای کلان قرارگاه خاتم‌الانبیا در عرصه فعالیت‌های زیربنایی کشور بویژه صنعت نفت که تنها ثروت مردمان کشورمان محسوب می‌شود، در زد و بندی تاریخی، یک نفر نظامی بطور رسمی بعنوان کاندیدای وزارت نفت به مجلس معرفی شد. با این حرکت شگفت انگیز دو سناریو محتمل است

اول - تحمیل سپاه پاسداران از سوی احمدی‌نژاد به خامنه‌ای
در این حالت حرکت احمدی‌نژاد به عنوان یارگیری بر علیه بیت خامنه‌ای تلقی می‌شود در جاییکه در یکی دو ماه اخیر احمدی‌نژاد در ضعیت‌ترین موضع سیاسی طی ۶ سال گدشته قرار گرفته است! اینکه مجلس جرات رد کردن صلاحیت این کاندید را ندارد به یقین مشخص است. و اما از آنجا که شنیده شده است سپاه پول فروش نقدی نفت را که بطور کامل در اختیار دارد و با قلدری به خزانه بر‌نمی‌گرداند، شاید در مناسبات تازه، سر کیسه را به نفع طیف احمدی‌نژاد-مشایی، تا حدی شل کند و به مواضع این طیف یاری رساند. آنچه که ازاین سناریو می‌توان نتیجه گرفت، این زدوبند میان احمدی‌نژاد و سپاه سبب خواهد شد بازنده اصلی، علی خامنه‌ای - که به نظر می‌رسد در آخرین روزهای عمر بسر می‌برد - و طیف مجتبی انگاشته شود

دوم - تحمیل سپاه پاسداران از سوی خامنه‌ای به احمدی‌نژاد
از سوی دیگر بخشی از محافل چنین می‌انگارند که رستم خان قاسمی، وزیری خواهد بود که اطرافیان خامنه‌ای به احمدی‌نژاد تحمیل کرده‌اند چرا که بر این باور استوارند که با توجه به نزدیک شدن مرگ خامنه‌ای، باید تدابیری ‌اندیشنده شود تا قله‌های قدرت یکی پس از دیگری بدست طیف مجتبی خامنه‌ای فتح گردد، که در این رهگذر پس از مرگ پدر آسان‌تر بر مسند بالاترین بخش قدرت یعنی رهبری نظام تکیه زند. همانگونه که دیدیم با انتخاب هیات حل اختلاف بین قوا به سرکردگی هاشمی شاهرودی، با یک تیر دو نشان هدف‌گیری شد: اول اینکه دست هاشمی رفسنجانی از خیلی از جهات کوتاه‌تر گردید و هم اینکه تقریبا کسی که قادر باشد رهبری مجتبی را تسهیل کند (هاشمی شاهرودی) به دست‌اندرکاران اصلی حکومت معرفی شد

***

به باور من چنانچه جنبش ملت ایران که پس از انتخابات بطور جدی تری خود را به حکومتیان نمایاند، خیلی زود به نتیجه دلخواه دست نیابد و مطالبات خود را بر حکومت تحمیل نکند، قدرت به قبضه کامل سپاه پاسداران در خواهد آمد و در چشم‌برهم زدنی یک حکومت نظامی در کشورمان ایران مستقر خواهد شد، شاید هم کودتایی رخ خواهد داد که نتیجه آن اگرچه برای جناح‌های شناخته شده حکومتی دلخواه نخواهد بود اما راه‌های ادامه جنبش را نیز صعب‌العبورتر خواهد کرد

Thursday, July 7, 2011

برای خودم متاسفم، آقای خاتمی. مدت زمان زیادی را تلف کردیم

هنگامی که به زید‌آبادی و ستوده و سایر دربندان می‌اندیشم، زمانی که به هدی صابر و هاله سحابی و دیگر به‌قتل رسیدگان فکر می کنم، آنجا که شکنجه‌شدگان و مورد تجاوز قرار‌گرفته‌ها، در نظرم مجسم می‌شوند، و زندانی شدن ۵ ماهه  میر‌حسین موسوی و مهدی کروبی را مرور می‌کنم، خجالت زده می‌شوم و لرزه بر اندامم می‌افتد از سخنانی که شما در این فیلم مطرح می‌کنید، و هنوز قلمم را به سکوت وامی‌دارم که مبادا به آسید محمد آقای خاتمی اهانتی شود و همیشه کناره می‌گرفتم از خرده‌گیران به شما. برای خودم  متاسفم، آقای خاتمی. مدت زمان زیادی را تلف کردیم! لعنت بر من! وای خدای من چه می‌توانم بگویم بیش از این! فیلم را باهم ببینیم


با سپاس از لنزایران
آدرس در یوتیوب

مقایسه‌ای پرمعنی: عکس‌های مقبره يعقوب ليث صفاری وامام حسین

آرامگاه يعقوب ليث صفاری است که برعليه هجوم تازيان به ايران جنگيد و همو بود که به بغداد نیز حمله کرد 
مقبره امام حسين 

***
و چنین گفت زرتشت: من برای نبرد با تاریکی شمشیر نمی کشم، چراغ می‌افروزم