Thursday, August 11, 2011

شباهت برادران لاریجانی دهه۷۰ و۸۰ با برادران رشیدیان دهه۲۰ و۳۰

اسدالله رشیدیان
برادران لاریجانی

نام کوچک برادران رشیدیان: سیف‏الله و قدرت‏الله و اسدالله 
نام کوچک برادران لاریجانی: محمدجواد، علی، صادق  - دوتای دیگر یعنی فاضل عضو کمیسیون مشورتی شورای عالی انقلاب فرهنگی ایران و مشاور رئیس دانشگاه آزاد اسلامی است. او مدتی رایزن فرهنگی ایران در کانادا و قبل از آن، معاون پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی بود و باقر رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران در مقوله این نوشتار نمی‌گنجند


از نخستین روزهائى كه مصدق به قدرت رسید، برادران رشیدیان با تمام قدرت براى سرنگونى حكومت او مى‏كوشیدند
از نخستین روزهایی که خاتمی به ریاست جمهوری رسید، برادران لاریجانی به‌دستور علی خامنه‌ای چوب لای چرخ او می‌گذاشتند


در دوران حكومت مصدق برادران رشیدیان كه علنا با نهضت و جریان ملى شدن نفت در مقام مبارزه بودند
در دوران پس از انتخابات ۸۸ برادران لاریجانی بگونه‌ای آشکار با جنبش مردم ایران به مخالفت برخاستند


 برادران رشیدیان در راه مبارزه با مصدق و دولت امینی، صاحب ثروت هنگفتی شدند و چند سینما تاسیس کردند و سپس‌تر، مزد خود را از شاه به صورت امتیاز تاسیس بانك گرفتند. به دستور شاه، به آنها اجازه داده شد بانكى به نام تعاونى و توزیع وابسته به اصناف تهران تشكیل دهند
برادران لاریجانی با دولت خاتمی و جنبش ۸۸ مبارزه کردند و مزد مبارزه‌ی خود را از علی خامنه‌ای و با تصدی ریاست بر دو قوه‌ قضاییه و مقننه و رانت‌خواری‌های بی‌حساب و کتاب دریافت کردند و همچنان به لاف‌زنی و یاوه‌گویی برعلیه مردم و رهبران جنبش ادامه دادند 


 برادران رشیدیان با انگلیس‌ها سر و سری داشتند بطوریکه قبل از ماجرای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ با محافل انگلیسی در رفت آمد بودند: اسدالله رشیدیان در خرداد ۱۳۳۲ به منظور دخالت دادن اشرف پهلوی در کودتا راهی فرانسه شد و پس از هماهنگی‌های لازم به عنوان سخنگوی سفارت انگلیس وارد مذاکره با شاه شد و نظر مساعد او را برای انجام عملیات برعلیه مصدق جلب نمود 
در آستانه انتخابات دوم خرداد ۱۳۷۶ محمد جواد لاریجانی در مجلس پنجم مقام ریاست مرکز پژوهش‌های مجلس را داشت و در جناح بندی سیاسی، بدستور خامنه‌ای از علی اکبر ناطق‌نوری حمایت می‌کرد. قبل از انتخابات وی طی سفری به انگلیس درملاقاتی محرمانه با نیک براون یکی از مدیران کل وقت وزارت خارجه انگلیس به وی گفته بود که پیروزی جناح راست در انتخابات می‌تواند منافع انگلیس و غرب را تامین کند و تلاش کرده بود با ارائه تصویری رادیکال از جناح چپ و به‌ویژه محمد خاتمی، انگلیس را به حمایت از جناح راست برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری تشویق کند


برگرفته از کتاب: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران (جلد دوم) و ویکی‌پدیای فارسی

Tuesday, August 9, 2011

چه کسی رکیک‌ترین دشنام‌ها را نثار منِ کاربرمی‌کند؟

او شخصی است، حرفه‌ای در ضدیت با جنبش مردمی ملت ایران و نام‌آشنا که مطالب مرا بدون استثنا مورد تهاجم قرار می‌دهد آنهم با دلایل آبکی. اما تهمت‌هایش (مرا عضو یا طرفدار سازمان مجاهدین می‌داند که هیچگاه نبوده‌ام و نیستم که اگر هم بودم ربطی به دشنام‌دهنده ندارد) و دشنام‌هایش (فحش خواهر و مادر که لیاقت خودش و خانواده‌اش است) را در زیر لینک‌های من در وب‌لاگم به امانت گذارده تا روزی که بیاید و آنها را پس بگیرد. تا کنون تمامی آنها را فیلتر کرده‌ام، اما دور نریخته‌ام، تاروزی تمامی آنها را به استحضار شما دوستانم برسانم تا به شهادت لینک‌هایم قضاوت کنید چگونه بی‌سبب مورد بی‌حرمتی قرار گرفته‌ام. قبلا از اینکه این اراجیف و خزعبلات را منتشر می‌کنم پوزش مرا بپذیرید، اما او وقاحت را به جایی رسانده که از حد شکیبایی من خارج شده است و ناگزیرم کرده است از چنین تصمیمی. از لابلای اظهاراتش در سه مورد آخر که در ذیل اشاره شده، جملاتی را می‌توان یافت که  اشاره دارد به کامنت‌هایی که در پاسخ به بی‌مهری‌هایش در زیرِ لینک‌های خودم در سایت ... گذاشته‌ام و بر من کاملا اثبات شده است که او همانست که همه ما او را می‌شناسیمش. جالب اینست که او به مسولان سایت ... گزارش هم برای من رد کرده است مبنی بر حمله شخصی که در حال حاضر کامنت‌های من به سبب شکایت او حذف شده است. سه مورد از آخرین فرمایشات این شخص را از ۳۹ مورد ابراز شده در پایین آورده‌ام و آن بخش‌هایی که کلید شناسایی او در سایت ... بوده است را با حروف پررنگ تری درج کرده‌ام، اما غلط‌های املایی او را به همانگونه که بوده است، باقی گذاشته‌ام و نیز نام چند کاربر را که به‌آنها نیز فحاشی کرده است را نقطه‌چین گذاشته‌ام و دردو مورد کلمه «امضا» را داخل براکت اضافه کرده‌ام  (همان‌گونه که مورد نظر وی بوده است). من اطمینان دارم، هستند کسان دیگری که چنین برخورد‌هایی را از شخص مشابه داشته‌اند. در پایان به استحضار همه نازنین کاربران می‌رسانم که مرا معذور بفرمایید، در شرکت در بحثی که ممکنست در زیر این لینک درگیرد،‌ چرا که ممکنست قادر نباشم بر احساساتم غلبه کنم و کلمات غیر منطقی و نامعقولانه بکار برم: باهم بخوانیم اظهارات او را که قلبم را بسیار فشرده است
بنا به توصیه چند نفر از دوستان عزیز، حال که تقریبا آنهایی که باید این متن و سه کامنت‌ دشنام دهنده را می‌خواندند، خوانده‌اند، لذا به‌جای کلمات وقیحانه‌ای که در کامنت‌ها آمده از نقطه‌چین استفاده می‌شود. مجددا پوزش می‌خواهم از تمامی بازدید‌کنندگان از این مطلب، از اینکه ناگزیر شدم کلمات رکیک را بطور کامل و بدون سانسور در اینجا بیاورم

***

در پاسخ به کامنت من در لینک زیر

آذر کوچولوی ج..ه لاشی مزدور رجوی خائن همخون صدام مشگل تو بیسوادی و کودنی وبیشعوری وبلاهت است تو بااین سن وسالت هیچ دانش وآگاهی نداری یک مشت توهمان مسخره را سرهم بندی می کنی و اینکه برخی بیسواد تراز تو برایت دست می زنند نشان هیج حقیقتی نیست اتو خیلی کودن وبیشعور ری واین البته مشخصه همه مزدوران رجوی است.کثافت اونوقت که تو پستونک تو دهنت بود من روزنامه نگاری می کردم وهم اکنون هم درچندین سایت مطالبم منتشر می گردند وجود ماموران اطلاعاتی وجاسوس چون تو باعث مشده اند که من اختیاط کنم احمق بیشعور مزدور تو پشم ک..ر من هم نیستی هرکس به من توهین کند شورت خواهر مادرش رابه سرش می کشم ج..ه لاشی برو از عاقبت مزدورانی چون می... واش... ک... ...ش عبرت بگیر که من به گه خوردن کشاندمشان احمق مزدور رجوی دستت را روکردم ونقابت را کنار زدم به ک...ن سوزی افتاده ای ؟ ک...رم رابه لیس حالت خوش می شود مادریس ازت ب...م که از گه خوردن خودت پشیمان شوی من تروریست ها و مزدوران ر ا فشا می کنم وتوهم یک مزدوری که ازراه ج...دگی ومزدوری نان می خوری وجزو خلاف کاران هستی حالا اینها راکه ننوشتم پرینت کن ولوله کن بکن تو ک... خواهر ومادر ج...نده ات {امضا} الاغ فهم شدی؟ ک...ن کن مریم قجر ج...ه تروریست
By perspolice on 8/6/11
***

در پاسخ به کامنت من در لینک زیر

آهای ج...ه لاشی باز رویست زیاد شد ک...رم تو ک... مادر ج...ه ات فاحشه ج...ه دوزاری مزدور رجوی ک...ر تو ک... خواهر ومادرت ج...ه ننه این تو هستی که دائم زیر ک...ر من وول میخوری ننه ج...د مادری ازت بگ...م که به غلط کرم بیافتی ج...ه دوزاری تو خیلی ابله ونادان وبیسوادی تو به اندازه یک پشم ک...رمن منهم ارزش نداری کمادرج...ه ابله کودن اون موقخ که تو شیر وک...ر راباهم می خوردی من نویستده بودم ننه ج...ده تو کوری چون مزدوران صدام همه بیسواد هستند دهنتو میگ...م {امضا} ک...ن کن مریم قجر
By perspolice on 8/6/11
***    

در پاسخ به کامنت من در لینک زیر
  

ک...رم تو ک... مادرت مزدور رجوی نشان ننه ج...ه مادری ازنت ب...ام تابدونی توهین به من چه قیمتی دارد راست می کی تو من را خوب می شناسی چون تو ج...ه خانه ک... مادرت گذاشتم وتو حرومزاده بدنیا امدی ننه کو...ی مزدور رجوی ک...م تو چ...چ...له ک... مادر وخواهرت ننه ج...ه من ارباب تو مریم قجر را از ک... وکو... کرده ام مثل مادرت وتو به تندازه پشم ک...ر من هم ارزش نداری هرروز می اندازمت تو توالت وسیفون رامی کشم لاشی مادری ازت ب...م من روی تورا کم می کنم همانند می... که تو بهش ک... دادی خجالت بکش ک... و ک...ن دادن به مزدوران رجوی خاک برسرت ج...ه دوزاری مادرج...ه من ک... خواهر ومادرت را جر می دهم ومی شاشم تو ک...ش گشادت به زودی چهره اصلی تورا بانام حقیقی وعکس درحال ک... دادن به سر بازان عراقی درسطح نت منتشر می کنم لاشی ک...ن کن مریم قجر ج...ه لاشی درضمن نوشته های من را جمع کن پرینت کن ولوله کن بکن تو ک... مادرت
By perspolice  on 8/3/11

Saturday, August 6, 2011

به‌دستور خامنه‌ای کشورما به روزنامه‌نگار نیاز ندارد: زنده‌باد واپسگرایی

در ‌خبر‌ها آمده است که ۱۳ رشته ازمیان رشته‌های دانشگاهی از جمله روزنامه‌نگاری حذف شد، موضوعی که از بعد از تهدید خامنه‌ای به تغییر محتوای دروس انسانی دانشگاه‌ها، قابل پیش‌بینی بود و خوب خامنه‌ای هم دلایل خاص خودش را دارد، به‌ویژه رشته روزنامه‌نگاری که می‌توان از منظر او دلایلش را برای چنین تصمیمی به‌شرح زیر برشمرد

اول - روزنامه‌نگار فضول است
دوم - روزنامه‌نگار آشوب‌طلب است
سوم - روزنامه‌نگار زیر بار حرف زور نمی‌رود
چهارم - روزنامه‌نگار نمی‌ترسد
پنجم - روزنامه‌نگار تیزبین است
ششم - روزنامه‌نگار تقلب‌های انتخاباتی را برملا می‌کند
هفتم - روزنامه‌نگار وب‌لاگ درست می‌کند
هشتم - روزنامه‌نگار با رادیو و تلویزیون‌های بیگانه مصاحبه می‌کند
نهم - روزنامه نگار دزدی‌های حکومتیان را افشا می‌کند
دهم - روزنامه‌نگار گزارش‌های تصویری از ضرب و شتم مردم توسط حکومت به دنیا مخابره می‌کند
یازدهم - روزنامه‌نگار نامه سرگشاده به رهبر می‌نویسد
دوازدهم - روزنامه نگار بازجو را قانع می‌کند که حکومت به‌راه خطا و نادرستی می‌رود
سیزدهم - روزنامه‌نگار سوالات بی‌جا از رییس جمهور می‌کند
چهار‌دهم - روزنامه‌نگار وقتی به خارج می‌رود به او جایزه آزادی‌خواهی اعطا می‌شود
پانزدهم - روزنامه‌نگار اسلحه‌ای جز قلم ندارد و دائم می‌نویسد
شانزدهم - روزنامه‌نگار حساب‌های بانکی مشکوک آقایان و آقازاده‌هایشان که در خارج از کشور باز شده است را افشا می‌کند
هفدهم - روزنامه‌نگار از حقوق اساسی مردم در برابر حکومت‌های ظلم و جور دفاع می‌کند
هجدهم - روزنامه‌نگار دروغ‌ها و آمار فریبکارانه رییس دولت را روی دایره می‌ریزد
نوزدهم - روزنامه‌نگار در روزنامه‌های زنجیره‌ای کار می‌کند
بیستم - روزنامه‌نگار در زندان هم درس‌ می‌دهد و هم آبدیده می‌شود
بیست‌و یکم -  مردم روزنامه‌نگار را بیشتر از حاکمان و امامان جمعه دوست دارند
بیست‌و دوم - روزنامه‌نگار دیکتاتور و سانسور را دوست ندارد


***

 به‌دستور خامنه‌ای کشورما روزنامه‌نگار نیاز ندارد: زنده‌باد واپسگرایی 

اصل ولایت فقیه دست‌پخت حسن آیت -->حسن آیت، عضو حزب‌جمهوری‌اسلامی و شاگرد مظفربقایی -->مظفر بقایی عامل خارجی و دشمن مصدق


گاهی در سرک کشیدن به داخل تاریخ و اسناد، به یک سری روابط و زنجیره‌های مشکوک پی می‌بریم که از بهم پیوستگی آنها می‌توان به نتایج شگفت‌انگیزی دست یافت. البته اکثر کسانی‌که اهل نظر هستند، تک تک این مسایل و یا بهم پیوستگی آنها از نظرشان دور نمانده و به آن بیش از این نوشته کوتاه واقف هستند. اما یاد‌آوری این‌دسته از مسائل پربیراه و بی‌مناسبت نیست و می‌تواند به مثابه تلنگری به نسل جوان آنها را علاقمندتر به مطالعه تاریخ نماید

***

اول - مظفر بقایی کیست؟

مظفر بقائی سیاستمدار، وکیل مجلس و رهبر حزب زحمتکشان ملت ایران، در ۱۲۹۰ در کرمان زاده شد. در سال  ۱۳۰۸شمسی با سهمیه دولتی برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و تحصیلات تکمیل خود را در رشته فلسفه در دانشگاه سوربن به پایان رساند. با رواج فعالیت احزاب سیاسی پس از شهریور ۱۳۲۰ بقایی راه پیشرفت خود رادر فعالیت‌های حزبی یافت؛ از این رو بعد از عضویت و فعالیت در دو حزب اتحاد ملی و کار، وارد حزب دمکرات ایران به رهبری قوام‌السلطنه شد و توانست در آن حزب رشد کند، به طوری که در ۱۳۲۶ عضو هیأت سری تصفیه و دبیر حزب بود و به عنوان نامزد این حزب از کرمان به مجلس پانزدهم راه یافت. بقایی از دوستان علی زُهَری و عیسی سپهبدی از کارمندان سفارت فرانسه، و حسن پاکروان رئیس بعدی ساواک و مادر فرانسویش امینه پاکروان بود. در دوران نمایندگی مجلس، تا اسفند ۱۳۲۷در جناح اکثریت بود، اما پس از مدتی، به اقلیت مجلس پیوست و به استیضاح دولت ساعد پرداخت و با قرارداد گس‌ـ گلشائیان مخالفت نمود.
بقایی از بنیانگذاران جبهه ملی بود و بعدها دبیر کل آن شد. او برای جلوگیری از تقلب در انتخابات، سازمان نظارت بر آزادی انتخابات را تشکیل داد. بقایی با مخالفت هایی سرسختانه با سپهبد رزم‌آرا و تصویب طرح ملی شدن صنعت نفت ایران و همچنین فعالیت مؤثر در ماجرای خانه سدان در تیر ۱۳۳۰ خود را به عنوان یکی از چهره‌‌های سیاسی کشور مطرح کرد. در همین دوران، او با خلیل ملکی به همکاری نزدیک پرداخت. پس از مدتی، آن دو (بقایی و ملکی) حزب زحمتکشان ملت ایران را تأسیس کردند.
هدف اصلی این حزب مقابله با نفوذ حزب توده بود. مقابله این دو حزب حوادث خشونت‌آمیزی به بار آورد که در نهایت نهضت ملی ایران را تضعیف کرد
از اوایل ۱۳۳۱ بقایی به تدریج با دولت مصدق به مخالفت پرداخت و از شاه آشکارا حمایت کرد؛ به طوری که در ماجرای ۲۸ مرداد  ۱۳۳۲ با ائتلاف با آیت‌الله کاشانی، نیروهای آنها جزو کسانی بودند که به خانه مصدق حمله کردند. آنها در عملیات برضد مصدق نقش فعال داشتند و مطبوعات پس از کودتا، بقایی را یکی از رهبران «قیام ملی» برای براندازی دولت مصدق معرفی کردند. به همین لحاظ در محافل سیاسی حرف و حدیث هایی نسبت به او که دست‌نشانده خارجیان است، بر سر زبان ها افتاد بود 
در دهه ۱۳۵۰ بقایی با اعلام وفاداری به سلطنت و اصول قانون اساسی، از تشکیل حزب رستاخیز انتقاد کرد همچنین در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی، تظاهراتی بر علیه شاه ترتیب داد. وی یس از افتادن به زندان در نظام جمهوری اسلامی، به بدترین اتهامات ضداخلاقی متهم شد و در سال ۱۳۶۶ به طرزی مشکوکی در زندان مرد. می‌گویند اگر بقایی زنده می‌ماند، ناگفته هایی را از خیانت های خود و دیگران باز می‌گفت، همان گونه که اگر وصیت نامه اش در سال ۱۳۸۵ مفقود نمی شد رازهایی را فاش می‌ساخت. وصیت نامه بقایی در صندوقی نگهداری می شد که تنها کلید دارش رییس مجلس شورای اسلامی است. به راستی چه کسانی از فاش شدن وصیتنامه ای که می گویند سال ها دور از چشم مردم و یژوهشگران مهر و موم شده‌ ماند و حال نیست و نابود شده است، ضرر می‌کردند؟ 


برگرفته از ویکی‌پدیای فارس و «دانشنامه جهان اسلام» جلد ۳، صص ۶۱۲-۶۱۳ و سایت اخبار روز: چهارشنبه ۲۰ دی ۱٣٨۵
***

دوم - حسن آیت کیست؟

حسن آیت در سال ۱۳۱۷ در شهر نجف‌آباد اصفهان زاده شد. تحصیلات عالی خود را در رشته‌های علوم اجتماعی، حقوق، ادبیات، جامعه‌شناسی و روزنامه نگاری در تهران به اتمام رساند و همزمان با تحصیل در دانشگاه دروس حوزوی را نیز آموخت و به زبان‌های عربی، انگلیسی و فرانسه نیز تسلط پیدا کرد. در دوره کارشناسی ارشد رشته جامعه شناسی با ابوالحسن بنی‌صدر همکلاس بوده است. حسن آیت در دوران زندگی ۴۳ ساله خود موفق به اخذ درجه دکتری در هیچ رشته‌ای نگردید ولی در محافل سیاسی اوایل انقلاب گهگاه از او به عنوان دکتر آیت نام برده می‌شد. حسن آیت در اواخر سال ۱۳۳۹ به عضویت حزب زحمتکشان ملت ایران، که بنیانگذارش مظفر بقائی بود، درآمد. مظفر بقائی از پر رمز و رازترین رجال سیاسی تاریخ معاصر ایران است. حسن آیت در نامه ۹۴ صفحه‌ای که در سال ۱۳۴۲ برای مظفر بقایی نوشت و هم اکنون در کتابخانه مجلس شورای اسلامی نگه داری می‌شود آورده است
موقعی که من به حزب آمدم موقعی بود که جنابعالی در زندان بودید و دادستان ارتش برایتان تقاضای اعدام کرده بود. سر و صدای جبهه جدید ملی ایران را پر کرده بود و جراید تقریبا بالاتفاق در تمجید و تحسین و تعظیم جبهه ملی می کوشیدند و گویا در اینمورد با یکدیگر مسابقه گذارده بودند. عده زیادی به این جبهه پیوسته بودند. گروهی از روی ایمان، گروهی از روی ترس و گروهی از روی طمع. در چنین موقعیتی بر خود فرض دانستم که رسما افتخار عضویت حزب زحمتکشان ملت ایران را با وجود تمام مشکلاتی که در زندگی خصوصی من وجود داشت بیابم. با وجودی که تا آنجا که مقدور بوده است از نقاط قوت و ضعف جنابعالی با اطلاع بودم
اندکی پیش از پیروزی انقلاب سال ۵۷ حسن حبیبی از اعضای جبهه ملی به درخواست خمینی، طرح اولیه یا پیش‌نویس قانون اساسی ایران را تهیه کرد. پیش‌نویس قانون اساسی که فاقد اصل ولایت فقیه بود، پس از تهیه مورد تایید خمینی و بعد از آن شورای انقلاب قرار گرفت. ولی با توجه به آنچه در حکم نخست‌وزیری بازرگان آمده بود، دولت موقت و نیروهای متمایل به آن، طرفدار تشکیل مجلس مؤسسان برای اصلاح پیش‌نویس قانون اساسی بودند که به پیشنهاد طالقانی و تایید خمینی، مجلس خبرگان تدوین قانون اساسی تشکیل گردید. مجلسی که حسن آیت با عضویت در هیأت رئیسه آن، نقش کلیدی در ارایه و الحاق اصل ولایت فقیه به قانون اساسی ایران ایفا نمود. حسن آیت ضمن نمایندگی مجلس خبرگان از اصفهان، عضو شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی، و نماینده تهران در دوره اول مجلس شورای اسلامی نیز بود. معروف است که حسن آیت طراح اصلی سقوط بنی صدر از ریاست جمهوری بوده است. حسن آیت مرداد ۱۳۶۰ در مقابل منزلش در مرکز تهران، با شلیک گلوله کشته شد
برگرفته از ویکی‌پدیای فارسی

Friday, August 5, 2011

کشتار مردم سوریه: اطلاعیه شورای هماهنگی، لازم بود اما کافی نیست، آقایان باید بطور جداگانه موضع‌گیری کنند

واقعا عجیب و شگفت‌آور است که مدعیان رهبری و طرفداری از جنبش ملت ایران، چرا سکوت خود را در برابر جنایات بشار اسد در سوریه و ظلمی که به مردم محروم و بی‌گناه سوریه می‌رود، نمی‌شکنند. دوحالت متصور است

اول - به سیاست‌های مداخله‌جویانه امور خارجی جمهوری اسلامی در قبال فجایع سوریه اعتقاد دارند و آنرا تایید می‌کنند
دوم - رویه جمهوری اسلامی را نمی‌پسندند اما از دژخیمان جمهوری اسلامی هراس دارند و خون خود را رنگین‌تر از سایر آزادی‌خواهان می‌پندارند

اطلاعیه «شورای هماهنگی راه سبز امید» لازم بود اما کافی نیست و آقایانی که چهره بین‌المللی دارند باید در این قضیه دخالت کرده و اظهارات صریح و روشن داشته باشند، از یکسو مردم سوریه هرروزه پرچم جمهوری اسلامی را به آتش می‌کشند و از سوی دیگر برایشان به‌آشکار روشن نیست چه بخش هایی از سردامداران پیشین، سابق و فعلی جمهوری اسلامی با تحرکات بشار اسد بر علیه ملتش موافقت دارند. بهر حال برای ما ایرانیان نیز شفاف نیست کدام طیف از آقایان همین اطلاعیه را قبول دارند و کدام با سیاست‌های حاکمان جمهوری اسلامی منطبق هستند

از آقایان محمد خاتمی و موسوی خویینی‌ها و سایرینی که مورد وثوق ملت ایران هستند و نیز آیات اعظامِ معتقد به جنبش مردم ایران استدعا داریم که صراحتا نظر خود را نسبت به فجایع سوریه ابراز دارند: بیایید حداقل در مورد این یک موضوع تکلیف همه را روشن کنید

خدا وکیلی آیا خوشحالی‌های روزمره ما ملت بیشتر از سایرین نیست!؟

با دوستی به‌ گپ و گفت مشغول بودیم. داشتیم مقایسه می‌کردیم میزان خوشحالی‌های مردم خودمان را با سایر ملل. به این نتیجه رسیدیم که طی ۳۳ سال گذشته که جمهوری اسلامی تاسیس شده، ملت را آنقدر به مرگ گرفته‌اند که به تب راضی ‌شود و خوشحالی‌هایش نسبت به گذشته و نسبت به مردم دیگر کشور‌ها، آنقدر بیشتر شده که حد و اندازه ندارد (برای مثال سایرین که زندانی سیاسی ندارند که آزادیش خوشحال کننده باشد!!). مثال‌های بسیاری برای این نتیجه‌گیری داشتیم که البته نا گفته نماند بخشی از خوشحالی‌هایمان ضمن اینکه قلبی است اما به نوعی ریشه در مبارزه با حکومت دارد. بی‌مناسبت ندیدم آنها را با شما نیز درمیان گذارم

یکم - زیدآبادی پس از ۲ سال و اندی به مرخصی می آید همه خوشحال می‌شویم
دوم - آمنه از قصاص درمی‌گذرد همه تبریک می‌گوییم و به منش او درود می‌فرستیم و خوشحال می‌شویم
سوم - در صف شلوغ نانوایی هستیم و بالاخره نان گیرمان می‌آید، خوشحال می‌شویم
چهارم - احمدی‌نژاد از پول خودمان به ما یارانه می‌دهد ممنون و خرسند می شویم
پنجم - وارد اتوبوس می‌شویم و جا گیرمان می‌آید که بنشینیم خوشحال می‌شویم
ششم - بنزین با قیمت ارزان برای شب عید اعلام می‌کنند خیلی خوشحال می‌شویم که بنزین سفر جور شد
هفتم - در فرودگاه و هنگام خروج متوجه می‌شویم که ممنوع‌الخروج نیستیم و خوشحال می‌شویم
هشتم - باران می‌آید و از آلودگی هوا برای چند ساعتی در امان‌تر می‌مانیم خوشحال می‌شویم
نهم - در عروسی و پارتی کسی مزاحم تفریحمان نمی‌شود خیلی خدا را شکر می‌کنیم
دهم - دروغ‌های احمدی‌نژاد بصورت جوک در‌می‌آید و با لذت برای هم تعریف می‌کنیم
یازدهم - نوار ربنای شجریان را هنگام افطار با صدای بلند در منزل پخش می‌کنیم و احساس خوشحالی می‌کنیم
دوازدهم - در بازگشت از سفر کسی در قسمت گمرک فرودگاه به ما گیر نمی‌دهد و خوشحال می‌شویم
سیزدهم - رستورانی را می‌شناسیم که هنگام صرف غذا کمی ودکا قاطی نوشابه مون می‌کند و پز می دهیم و خوشحال می‌شویم
چهاردهم - از صحنه درگیری ماموران با خانم‌ها در خیابان یواشکی فیلم می‌گیریم و به شیوه‌ای در دنیای مجازی منتشرش می‌کنیم و خوشحال می‌شویم
پانزدهم - به فیلترشکن جدیدی دست پیدا می‌کنیم و خوشحال می‌شویم
شانزدهم - نرم‌افزار جدیدی به‌طور مجانی گیرمان می‌آید و خرسندمان می‌کند
هفدهم - به مشهد می‌رویم و دستمان به ضریح می‌رسد خوشحال می‌شویم
هجدهم - هواپیمایمان سالم به زمین می‌رسد و می بینیم سقوط نکرده خوشحال می‌شویم
نوزدهم - گشت بازرسی در نیمه شب نگه‌مون می‌دارد و نمی‌فهمد که مشروب خورده‌ایم و خوشحال می‌شویم
بیست - فیلم جدایی نادر وسیمین پرفروش‌ترین در تاریخ سینمای ایران اعلام می‌شود واینکه از فیلم اخراجی‌های ۳ ساخته ده‌نمکی بیشتر فروش داشته، ما را خیلی خوشحال می‌کند
بیست و یکم - اون موقع‌ها که همه چیز کوپونی بود، وقتی کوپن اعلام می‌کردند خیلی خوشحال می‌شدیم
بیست و دوم - علی‌آبادی به عنوان نامزد وزارت به مجلس معرفی می‌شود و رای نمی‌آورد و همه خوشحال می‌شویم
بیست و سوم - دست احمدی‌نژاد رو می‌شود که با رمالان و کف‌بینان مملکت را اداره می‌کرده خوشحال می‌شویم
بیست و چهارم - خامنه‌ای چند روزی غیبش می‌زند و همه جا شایعه می‌شود که او دارفانی را وداع گفته است. همه یک جورایی منتظریم اعلام بشه تا بریزیم تو خیابونا و جشن بگیریم
بیست و پنجم - بچه‌ای در برنامه زنده تلویزیونی اعلام می‌کند که «شوشولشو خودش می‌شوره» و موضوع رسانه‌ای می‌شود و همه خوشحال می‌شویم که اولا دست مجری که می‌خواست موضوع را سمبل کند رو شد و دوم اینکه حکومت نتوانست آنرا سانسور کند و رفت رو آنتن
بیست و ششم - بعضی وقت‌ها ایران در یک مسابقه می‌بازد، چون خیلی از حکومت متنفریم، خوشحال می‌شویم

خلاصه نمونه زیاد است